Her ölüm bizi öldürür her dirim bize can katar Ali Haydar Haksal

Dünyayı kendilerine mülk bilenlerin işine geliyor. Kendi topraklarımızda birbirimizle aşiret kavgası verir gibi birbirimizi tüketiyoruz.

İnsanın insana sevgisi giderek azalıyor. Bu, aile içinde bile geçerli. Yaşlılarını huzur evlerine göndermeye can atıyorlar. Bireylerin konforu ve hayatı bozulmasın diye. İnsanlar kedi ve köpeklerini insanlardan çok daha fazla seviyor, önemsiyor ve emek veriyor. Tasmasını takıp sokak sokak dolaştıranlar yaşlı anne ve babalarına bu kadar özen göstermiyorlar.

Belli alanlara odaklanılıyor her nedense. Kadın cinayetleri büyük acımız. Bu büyük acı sadece onlarla sınırlıymış gibi bir algıya dönüşüyor. Bunun da nedeni nedense konfor ya da yaşanan hayata ayak uydurma zorlukları.

Ölümlerin her biri bir can ve yanan canlar, ocaklar, evler, çevreler.

İnsanları buna iten nedenler ne?

Dünyanın Batı bölümüne yüzlerini çevirenler sorunları sadece kendi topraklarının kültür ve düşüncelerine bağlıyorlar. Bir şeyleri anlamaya bakmıyorlar. İnsanlık ihtirasların kurbanı. Hemen her yönüyle. İnsanlık büyük ihtirasların sadece birer oyuncağı.

Müslümanların aralarındaki çatışmalar ve savaşmalarda, birbirlerini öldürmeler birer oyun gibi algılanıyor. Sinemalarda gösteriler filmler gibi.

Düşünme edimi ellerinden alınmış bu insanlar sokak savaşlarındaki bir heyecana kapılıyorlar gibidirler.

Oysa ölen insan ve her insan bir can. İnsanı kurtarmak, ölümleri azaltmak yerine nedenleri çoğaltmanın yolunu bakılıyor. Sanki bununla var olabiliyorlar. Oysa giden her bizden ve her kopuş bizden. Çember giderek daralıyor ve bu çemberin içinde giderek sıkışıyoruz.

Irk dinleri, savaş dinleri. Kabile dinleri. Birbirlerini kolay tüketmenin ve yok etmenin kolaylıkları.

Bir Müslüman her candan, yani her insandan sorumludur. Her insan kendinden sorumlu. Kimsenin kaderi kimseyi ilgilendirmez. Tercihleri kendilerine aittir.  İyiyi, güzeli, doğruyu, haklıyı ya da karşıtlarını seçmek de insanların tercihi. Cennet ya da cehennem tercihleri de böyle.

İyi ve güzel yaşayanlar; iyiyi, güzeli örnekleyenler, örnek olanlar en iyi tebliğ aracıdırlar. Hal diliyle varlık bilinciyle örnek olabilirler. Kimsenin kimseyi değiştirme gücü olmaz.

Renkleri, boyları, ırkları insanın kendi tercihi değildir. Bu, Tanrı vergisi. Bu verginin kıymetini bilenler birbirlerini ancak anlayabilirler. İnsan insanın ne cenneti ne de cehennemidir. İyi ve güzele yönelen için sevinç duyulur, diğerlerine üzülünür. Ölmeye ve öldürmeye değil, canlara can katmaya bakılırsa kurtuluş yolu açılabilir. Gerisi ölüm ve yıkım.